Santa Cruz is the most populous city and heart of the second most populous metropolitan area in Bolivia, and is the capital of the department of Santa Cruz.
It is considered the most economically prosperous city in the country.
In contrast to La Paz and the other major Bolivian cities located high in the Andes, Santa Cruz lies at an altitude of 416 meters, and its climate is distinctly tropical.
If you arrive during carnival it is almost impossible to change money as everything except markets, restaurants and internet cafes are closed. Traders will accept U.S. dollars but at half the going rate. Also be prepared to be pelted with ink filled water balloons, soaked with water bombs and covered in string spray. Wear clothes you don`t mind having permanently stained.
The bus station listed in the Santa Cruz web site is no longer in use. The new one is a 20 Bs taxi fare from the centre of town. Of the three hostels listed with 24 hour reception, the only one that does is on tres pasos, a couple of km out of the city center.
The "death train" runs on bumpy tracks from Quijarro, close to Corumbá on the Brazilian side. There is a variety of different trains offering different classes and prices. The journey takes 16-22 hours. The most comfortable option, with cama seats, is the "Ferrobus" which at time of writing cost 250Bs per person. Contrary to what is written in many guidebooks, tickets can be purchased days in advance at the station. Biting insects are plentiful, so get repellent before you go.
A list of contributors is available at the original article on Wikitravel. This text is available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 license.
Overview
-
Have Been:
5,389
-
Want to Go:
227
-
Have Lived:
194
-
Population:
1,364,389
-
Closest Airport:
(VVI) Santa Cruz Viru Viru
Cities near Santa Cruz de la Sierra:
Santa Cruz de la Sierra
Het Monaco van Bolivia
De laatste busrit in Bolivia was er een van Tarija naar Sucre. Daar kon ik afscheid nemen van een aantal van mijn vrienden en niet onbelangrijk Leen haar tweeëntwintigste verjaardag vieren.
Klokslag twaalf uur verzamelden we allemaal in de kamer om 'happy birthday' te zingen. Het was mijn laatste nacht in Sucre dus we sliepen met z'n allen in de slaapkamer van Leen en mij.
's Morgens stonden we met z'n drieën vroeg op om een , ontbijt op bed voor te bereiden voor de jarige. Chocolade, empanadas, ei, fruitsap, yoghurt,... alles was aanwezig.
De volgende verrassing volgde enkele uren later. Leen werd verwend in een schoonheidssalon. Vervolgens aten we samen op ons terras.
Een uurtje later vertrok ik met Leen naar de luchthaven. Het vliegtuig naar Santa Cruz de la Sierra was immer op ons aan het wachten. Een uurtje later landden we in de rijkste stad van Bolivia. Deze progressieve stad vormt een metropool in Zuid-Amerika. Palmbomen, shoppingscentra, restaurants en discotheken zijn er a volonté te vinden. Dit leek geen deel te zijn van het Bolivia dat wij kennen waar armoede overheerst.
Terwijl we samen iets aten werden we door twee Nederlanders aangesproken: "We dachten eerst dat jullie Pools spraken, maar jullie spreken ook Nederlands..." Ze bleken in hetzelfde hostal ingecheckt te zijn en na een ontmoeting met Simon, de toekan van het hostal, vierden we Leens verjaardag uitgebreid in Longplay, een club even buiten het centrum. We leerden er onder meer Miss Modelo Bolivia 2010 kennen.
De volgende dag vertrokken we naar biocentro Guëmbé. Er bevinden zich maar liefst tien zwembaden, een vlinder- en vogeltuin. Ongelooflijk mooi. We spendeerden er de hele dag.
Vrijdag bezochten we de stad. Het voelde echt als vakantie. We aten tot heel laat in Locra, vlak aan de plaza. Daarna vertrokken we naar een aantal clubs tot 's morgens vroeg.
Er was die dag ook een betoging op de plaza. We wilden er het fijne van weten. De bevolking van Santa Cruz kwam op straat als protest tegen de regering van Evo Morales. De tegenstanders van Evo worden namelijk - volgens onze bronnen - onterecht vastgehouden in onder meer La Paz, Santa Cruz, Paraguay, Peru, de Verenigde Staten en Argentinië. Daarnaast wordt een groot aantal politici -onterecht- vervolgd. De bevolking kwam op voor rechtvaardigheid, vrijheid en democratie. Als progressieve stad staan zij negatief tegenover de nationalistische - op het randje van communistische - denkgoed van de Boliviaanse president. De nieuwe verkiezingen vinden pas over drie jaar plaats, maar er is momenteel ook geen opponent te bespeuren die het beter zou doen. Misschien komt daar in de komende maanden wel verandering in.
De volgende dag kwamen Eline en Charlotte aan. We trokken naar het attractiepark Playland. In eerste instantie waren we de enige bezoekers. Uiteindelijk kwamen er nog een twintigtal andere bezoekers, maar zonder wachtrijen is een attractiepark wel veel leuker !
Het was mijn laatste dag in Bolivia. Met z'n vieren haalden we herinneringen aan de afgelopen maanden boven, smullend van een pannenkoek met dulce de leche. De twee meisjes hadden een nachtbus genomen en waren uitgeput. Uiteindelijk trokken we met z'n drieën naar Ganesha. Het leek wel Showroom. De homoscène en bijpassende muziek waren aanwezig. Als afwisseling voor 'YMCA', 'It's raining man' en 'Man, I feel like a woman' werd er ook electro gespeeld. Het ultieme feestje dus voor mijn laatste nacht hier. Ik had geen hostal geboekt dus we gingen door tot ik de taxi naar de luchthaven moest nemen.
